2009_02 Magazyn Szachista
SPIS TREŚCI
 |
| Od redakcji | 1 |
| O tym się mówi | 2 |
| Olimpiada, Drezno 2008 | 3 |
| ME Szachy szybkie, Warszawa 2008 | 13 |
| Kongres FIDE, Drezno 2008 | 16 |
| Konferencja Sędziów, Kraków 2008 | 18 |
| Olimpiada gier umysłowych, Pekin 2008 | 19 |
| Partie komentowane - Puchar Riltona | 21 |
| W sędziowskim kotle (43) | 24 |
| Nauka gry (62) | 26 |
| Poradnik sędziego (58) | 30 |
| Prenumerata | 31 |
| Rozwiązania kombinacji | 31 |
| Kombinacje | 32 |
|
Od redakcji
Występ naszej męskiej reprezentacji na Olimpiadzie w Dreźnie nie należał do udanych, aczkolwiek przez wiele rund nasi reprezentanci grali dobre szachy, gromiąc zespoły notowane niżej i nawiązując wyrównaną walkę z liczącymi się drużynami. Byliśmy o krok od remisu z Rosją i Francją oraz zwycięstwa z Niemcami, ale zabrakło postawienia przysłowiowej kropki nad „i“. Być może zbyt mało uwagi poświęcają nasi zawodnicy studiowaniu końcówek, które przy nowych przepisach turniejowych - zakaz propozycji remisowych lub możliwość składania takich ofert dopiero po 30 posunięciach - powstają praktycznie w każdej partii. Potem w trakcie analizy komputer obnaża wszystkie braki i dobitnie widać, w którym miejscu można było zainkasować cały punkt lub ocalić połówkę. Przez wiele lat dominowała teoria, że najważniejsza częścią partii jest debiut i słabsi zawodnicy zdobywali niekiedy przewagę w tym stadium i proponowali remis, a silniejsi nie ryzykowali. Teraz coraz częściej trzeba grać do końca i na pierwszy plan wysuwają się umiejętności manewrowania, przez wiele posunięć, w równych pozycjach oraz wiedza i technika w końcówkach.
Wraz z rozwojem szachów zmienia się podejście do gry. Przez dziesiątki lat taktykę gry dyktowały odłożone partie i zadaniem zawodników było osiągnięcie po 40 posunięciach przewagi, którą w domowej wielogodzinnej analizie zamieniano na punkty. W analizie korzystano z książek, szczególnie zbiorów końcówek, ale gdy komputery osiągnęły wysoki poziom gry zaszła konieczność likwidacji dogrywek. Nowe siedmiogodzinne tempo gry wymagało kontynuowania partii od debiutu do końcówki, ale na tę ostatnią fazę gry często nie starczało czasu. Koncepcja Fischera, związana z elektronicznymi zegarami, z dodatkiem 30 sekund na posunięcie, spowodowała kolejną rewolucję w taktyce. Teraz końcówki gra się jakby na komendę białe ruch, czarne ruch, w odstępach 30 sekundowych. Czasem można zaoszczędzić jedną, czy dwie minuty, ale znalezienie studium w takich warunkach graniczy z niemożliwością. W tej sytuacji trzeba po prostu znać kluczowe pozycje, jest ich zaledwie kilka tysięcy, i podstawowe idee wygrywające lub remisujące w końcówkach.
Rozegrane w Warszawie grudniowe mistrzostwa Europy w szachach szybkich zgromadziły rekordową liczbę ponad 600 zawodników, a wśród nich znalazło się kilka znanych nazwisk i cała polska czołówka obu płci oraz nasi młodzi medaliści MŚ i ME w różnych grupach wiekowych. Miłą niespodziankę sprawił Radosław Wojtaszek, który zdecydowanie i zasłużenie wywalczył złoty medal, a kilka dni później wygrał tradycyjny Puchar Riltona w Sztokholmie. Z pozostałych naszych reprezentantów wyróżnił się Michał Krasenkow, natomiast całkowicie zawiodły panie, ustępując wszystkie nagrody zagranicznym koleżankom, zresztą nie tym z pierwszej półki.
Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny
|
|