2003_12 Magazyn Szachista

Strona: 2/3
(1234 słów w tym tekście)
(5032 )   



Od redakcji

Minął rok wydawania „Magazynu Szachista”, warto więc przypomnieć jego genezę i rolę, jaką miał spełnić w informowaniu polskich szachistów. Przez cztery miesiące docierał do wszystkich klubów w Polsce, do wszystkich członków kadry, działaczy wojewódzkich i centralnych, trenerów i sędziów. Jego egzemplarze były wysyłane do miłośników szachów w Sejmie i Senacie RP oraz w resorcie Edukacji. Otrzymywali je też dziennikarze zajmujący się tematyką szachową.

Niestety nowe kierownictwo PZSzach rozwiązało umowę o współpracy z Wydawnictwem. Za zbędny wydatek uznano ponoszone koszty na informowanie środowiska oraz na wysyłkę około 700 bezpłatnych egzemplarzy miesięcznika. W tej sytuacji redakcja wystąpiła o honorowy patronat FIDE, który udało się uzyskać dzięki mojej 25-letniej działalności w tej organizacji. Poczynając od numeru 5/2003 w miesięczniku znalazły się informacje z historii FIDE, pokazujące jak wiele dokonano w tej organizacji w latach 30-ych i na jakie trudności natrafiono, aktualne po dziś dzień.

Miesięcznik zajmował się głównie najważniejszymi imprezami w kraju i na świecie, a więc przede wszystkim rozgrywkami o mistrzostwo Polski, Europy i świata, które stymulują rozwój naszej dyscypliny. Inna rzecz, że nie sposób obecnie przedstawić setek imprez odbywających się w kraju czy poza jego granicami. Staramy się wiele informacji krajowych umieszczać na naszej stronie internetowej, chociaż zdajemy sobie sprawę, że nadal mało szachistów ma stały dostęp do Internetu. Niemniej jednak nie stroniliśmy od zamieszczania reportaży z małych lokalnych imprez, które stanowią podstawę życia szachowego w naszym kraju.

W 2004 roku zamierzamy znacznie więcej uwagi i miejsca poświęcić na szkolenie. Uruchomimy lekcje dla szachistów początkujących i dla szachistów o pewnym stopniu zaawansowania.

Sytuacja w szachach nie przedstawia się dobrze, Kongresy FIDE i ECU pokazały wyraźny regres tych organizacji. FIDE nie potrafiła wypełnić swoich zobowiązań z Pragi 2002 roku. Z kolei ECU nastawiła się na specjalny rodzaj komercji - otwarte masowe turnieje w ME, w różnych grupach wiekowych, od seniorów poczynając, a kończąc na 10-latkach. Koszty uczestnictwa w coraz większym stopniu obciążają zawodników i federacje, a nagrody w niewielkim stopniu rekompensują nakłady.

Mistrzostwa świata młodzieży przyniosły nam jeden srebrny medal i kilka miejsc punktowanych. W kraju ważną imprezą były półfinały MP. Nie cieszyły się specjalną frekwencją, a wśród uczestników dominowali juniorzy. Zaledwie cztery miejsca były premiowane awansem, co trzeba uznać za tłumienie konkurencji i rozwoju szachów w kraju.


Andrzej Filipowicz
Redaktor Naczelny